Dag 7

Dag 7 alweer! Jeetje, de tijd vliegt en toch ook weer niet. Elke dag landen we steeds meer met hart en ziel op dit stukje van moeder aarde. Ik moet zeggen dat ik me erg fijn voel hier en steeds meer herkenning ervaar. Niets lijkt vreemd of nieuw...

Vandaag zijn pap en ik gaan wandelen, want we hebben de dolfijnentour geskipt wegens de weervoorspellingen, en ook hij ervaart hetzelfde. Geen wauw gevoel of euforie van 'hier kom ik vandaan', maar kalmte en rust in 'hier voel ik me goed'. En is dat dan juist het thuisgevoel....het zou zomaar kunnen.

Enfin, we hebben een lange wandeling gemaakt langs het strand, het dorp, door de rijstvelden. Een heel fijn moment samen om gewoon te kunnen zijn en te delen. Het was behoorlijk warm, het zweet droop van ons af, maar dat voelde allesbehalve vervelend. Terwijl ik het in Nederland echt vies vind om maar een beetje plakkerig zweet te ontdekken.

We konden goed bewegen in deze temperaturen en de mooie natuur plus stroom aan vriendelijk lachende scooterbestuurders maakte het af.

Na de tocht gelijk een duik genomen, waar Juul natuurlijk al een hele tijd kunstjes had geoefend met oma. 

Vandaag ook voor het eerst met Lars meegegaan om te snorkelen. Ik vond het spannend, want ik vind de oneindigheid en woeste kracht van de onderwaterwereld behoorlijk indrukwekkend, maar stap 1 is gezet. Het voornemen is om dit meer te gaan doen.

Na de lunch is Lars met Juul de kano ingestapt, maar dat bleek toch een wat wankele bedoeling te zijn. Gelukkig hebben we de foto's nog.

In de middag kwam er een handlezeres op bezoek, waar pap, Lars en ik onze hand hebben laten lezen. Indrukwekkend weer en wat hou ik ervan om me in deze wereld te begeven. Deze vrouw had zelf mooie verhalen over karma en wijze lessen te geven. Ze gaf zelf veel aan kansarme kinderen, had er een school voor opgericht. Afgesproken dat we een volgende keer dat we hier zijn naar haar toe gaan, dan mag ik lesgeven aan de kinderen. 

Bijzonder feitje was trouwens dat ze getrouwd is geweest met een Nijmegenaar en daarmee een zoon heeft. 

De rest van de middag met Juul doorgebracht in het zwembad en natuurlijk weer gesmuld van de heerlijkheden die Ani en Putu voorschotelden.

Hoe luxe het ook is om zo verzorgd te worden, toch verlangen we ook naar weer wat meer onafhankelijkheid. Vrijdag vetrekken we naar Ubud en zitten we als het goed is op een rustige plek, maar toch in de levendigheid. Even lekker zelf erop uitgaan, zonder driver, dat is ook fijn.

Maar eerst morgen op pad naar watervallen en een hotspring....

Ps. Bedankt voor al jullie reacties!! Is echt leuk om te lezen.